اينچنين اسبان هم مستحسن دارند و هم مبارك . ابو جعفر المداينى روايت كند از قاسم بن الحسن بن الحسن از پدرش از جدّش امير المؤمنين علىّ عليه السّلام از رسول صلَّى اللَّه عليه و آله كه گفت : چون خداى تعالى خواست تا اسب بيافريند باد جنوب را گفت : من از تو خلق خواهم آفريدن يعنى آن فرشتگان را كه بر باد جنوب موكّل باشند خلقى كه عزّ اولياء و دوستان من باشند و مذلَّه دشمنان من و جمال اهل طاعت من ، فرشتگان گفتند : بار خدايا فرمان توراست . حقّ تعالى از باد جنوب اسبى بيافريد ، آنگه گويد من تو را غريب آفريدم و خير در پيشانى تو بستم و غنيمتها مجموع بود بر پشت تو ، خداوند تو را بر تو مهربان كردم و تو را پرنده ى بىپر كردم چون اسب را بر زمين فرستاد و پايهاى او بر زمين قرار گرفت صهيل كرد ( يعنى شيهه كشيد ) حقّ تعالى گفت بركت بر تو باد جانورى كه من بصهيل تو مشركان را ذليل كنم و گوش - هاشان پر كنم و دلهاشان بترسانم ، چون خداى تعالى چيزها بر آدم عرضه كرد گفت : بگزين آنچه خواهى او اسب بگزيد ، خداى تعالى گفت : عزّ خود و عزّ فرزندان خود اختيار كردى ، تا زنده باشند بركت من بر تو باد و بر ايشان ، از خلق هيچ نيافريدم كه بنزد من از تو محبوبتر باشد و اينكه تو اختيار كردى . و ابو هريره روايت كند كه رسول عليه السّلام گفت : خير در پيشانى اسبان بسته است تا بروز قيامت . نقل اين تفصيل به منظور اطلاع است از فكر آن زمان نسبت به اين حيوان ( نويسنده ) . سخن ما : همانطور كه حيوان موجودى است جنبنده در پى خواسته هاى خود انسان كه سر آمد ديگران است در سرشت او ميل بخواسته هاى جور به جور است كه از اين خاصيّت جدا نيست . ليكن گفته هاى پيغمبر و هدف او متوجّه بيك واقعيت و مصلحت ما فوق همه است كه در همه ى جنبشها و تكاپوى زندگى و به چنگ آوردن زن و فرزند و گاو و گوسفند خدا را فراموش نكنيم يعنى مصلحت اصلى و خير حقيقى را در نظر داشته باشيم و از راهى كه به آن ميرسيم شهوات خود را تعقيب كنيم و در هر جايگاه كه آن را معيّن كرده است تمايلات خود را به كار بريم ،